اگه قرار باشه شخص یا اشخاصی رو برای مشورت مخاطب خودتون قرار بدید، بعد همزمان با طرح مسئله مجبور باشید مراقب حرف زدنتون باشید که مبادا موضوع مورد شور یا حواشی اون، مخاطب یا مخاطبین رو ناراحت نکنه، طبیعیه یا باید بیخیال مشورت بشید یا اینکه فرد یا جمع دیگری رو برای مشورت انتخاب کنید؟
پیچیده شد؟
راستش؛ من یکی که وقتی با کسی مشورت میکنم، میخوام باری از ذهنم برداشته بشه، اگه قرار باشه بخوام اون لحظه به اینم فکر کنم که طرف مقابلم چه برداشتی ممکنه بکنه، ترجیح میدم اصلا حرف نزنم.
شما چطور؟
در این مشاجره حق رو به کی میدین؟ شاید من در اشتباهم!