شما هم براتون پیش اومده راجع به یه موضوعی جایی صحبت بشه، همه با هر سطح سواد و تخصصی اطهار نظر کارشناسی کنن؟
معمولا راجع به چه موضوعاتی شاهد چنین اتفاقی بودید؟
آقا یکی از موضوعات مرسوم، حوزه تبلیغات و رسانهست! دقت کردید؟ نیست همه خودشون چندتا صفحه اینستاگرام دارند، احساس میکنن مطابق الگوی مصرف خودشون میتونن حکم کلی راجع به همه کاربران اینستاگرام صادر کنن!
شما تو کدوم موضوعات از این گرفتاریها دارید؟
ضمن احترام به دوستان تحصیلکرده در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترای مدیریت کسبوکار، چند سال پیش اتفاقی افتاد که به یکباره خیلیها در دنیای بیزینس صاحب مدارک امبیای و دیبیای شدند.
حین جلسه مشغول صحبت راجع به ورود و اظهار نظر برخی افراد ناآگاه به موضوعات تخصصی بودیم که یاد این ماجرا افتادم.
مثلا تبلیغات و مدیریت از جمله مواردی هستند که همه به نحوی درش صاحبنظرند در صورتی که موضوعات بسیار حساس، پرچالش و صدالبته تخصصی هستند.
قابل توجه دوستانی که فکر میکنن همین که پاشون رو از این مملکت بذارن بیرون، بسته به توانایی و شایستگیشون خیلی شیک و مجلسی میتونن مشغول کار بشن یا بیزینس خودشون رو راه بندازن و به صرف تسلطی که بر حرفهشون دارن، در یک فضای ایدهآل و به دور از رانت و رابطهبازی شروع به کار میکنن و با تکیه بر لیاقت و خروجی منحصربفردشون پلههای ترقی رو طی میکنن، باید عرض کنم: ما هم همین فکر رو میکردیم، ولی این خبرا نیست.
بالاخره پس از سالها، اوقات فراغتم در کانادا فرصتی شد تا به عنوان مشاور در کنار صاحبان کسبوکار باشم. موفقیت دوستان هموطن، هزاران کیلومتر دور از ایران انگیزه و اشتیاق این کار رو دوچندان میکنه.
حقیقت این روزهای بیزینس چه تلخ و چه برای برخی شیرین، اینه که زمونه عوض شده، خیلیام عوض شده… اصلا کارکردن به عبارتی سخت شده. سختتر از قدیم. خیلی از تعاریف و تعابیر بازار و جماعت بازاری رنگ باخته.
دیگه کسی واسه حاجی ترهام خرد نمیکنه، شاگردی که جای خود داره…
نیاز به توضیح نیست، جز یک نکته مهم!
اینکه میگم یکبار هم به مشتری بگو «نخر ارزون میشه» یا اینکه به عنوان لباس فروش بگو «بهت نمیاد»، به این معنی نیست که رندوم به مشتری چرت و پرت بگید!
منظور اینه که همیشه اولویتت فروشت نباشه! صادقانه با مشتری رفتار کن تا اعتماد مشتری رو جلب کنی.
فوت کوزهگری همینه! سود خوب و پایدار در گرو جلب اعتماد مشتریست.
برای ایجاد یک بیزینس، شما باید براساس محدودیتهای فردی و شرایط محلی(کشور) که توش زندگی میکنی انتخاب کنی.
کشور ما جای برنامهریزی بلند مدت نیست، چرا که در معرض خطر تغییر سیاستهاست. به همین خاطر از بیزینسهای کمعمق نتایج بهتری میگیرید.
بخشی از مسیر موفقیت در کسبوکار، که بخش مهم و قابل توجهی هم هست، مسیر منحصربفردیست که هر شخص متناسب با امکانات، روحیات و ویژگیهای شخصی خودش در مواجهه با مشکلات و چالشهاش تجربه میکنه.
مسیری که الگوی خاص و مشخصی نداره و در نتیجه سرفصل آموزشی مشخصی هم نخواهد داشت.
از مسیرهای منحصربفردی که شخصا تجربه کردید مثال بزنید.
پ.ن: لحظاتی از دورهمی چهارم رو میبینید که با حضور جمعی از شما دوستان و به شکل پرسش و پاسخ برگزار شد.
به اعتقاد من یک کاسب، یک بیزینسمن هیچ مسئولیت در قبال امور فرهنگی اجتماعی نداره.
شما اگر نظر دیگری دارید بفرمایید.
دوستانی که من رو بیشتر میشناسند، میدونند که اساساً نمیتونم یک جا بایستم. صبر و تحمل ندارم، دقتام فاجعه و حوصلهام افتضاح!
همه کارهایی رو هم که راهانداختم، سپردم به دوستان دیگری که هدایت کنند.
باید پذیرفت که آدمها در کنار نقاط قوتشون، نقاط ضعفی دارند که باید اونها رو بشناسند و از دیگران کمک بگیرند.
بزرگترین نقطه قوت و ضعف خودتون رو میدونید؟ میتونید تو کامنت ها بنویسید.