نوشته‌ها

کاهش شدید قیمت دلار با رفع تحریم‌ها محتمل است؟

یک کارشناس اقتصادی معتقد است حتی در صورت رسیدن به توافق در مذاکرات جاری، انتظار کاهش شدید نرخ ارز در هفته‌ها و ماه‌های آتی دور از ذهن است، گرچه بازگشت ثبات به بازار و حاکم شدن آرامش نسبی در میان مدت کاملا محتمل به نظر می‌رسد.

محمدرضا اخوان، کارشناس اقتصادی، درباره تاثیر احتمالی نتایج مذاکرات وین بر آینده نرخ ارز دریاداشتی نوشته است:

بازار ارز این روزها بیش از هر زمانی گوش به زنگ اخبار مذاکرات وین بوده و پالس‌های مثبتی که طی دو هفته اخیر ارسال شده آثار خود را بر قیمت دلار گذاشته است.

واضح است دستیابی به توافق با طرف‌های خارجی می‌تواند ضمن بهبود انتظارات فعالان اقتصادی، در عمل با ورود سرمایه خارجی و ارتقای تکنولوژی از مسیر رشد بهره‌وری و افزایش ارزآوری موتور اقتصاد کشور را به حرکت بیندازد.

اما فارغ از موضوع انتظارات روانی، این که در عمل تا چه میزان رفع تحریم‌ها اجرایی می‌شود، تا چه حد مبادلات بانکی جریان می‌یابد و همکاری بانک‌های خارجی با بانک مرکزی و سایر بانک‌های ایرانی که هنوز در کشاکش اجرای قوانین بازل ۱ و۲ هستند صورت می‌پذیرد، چند شرکت خارجی حاضر به سرمایه‌گذاری واقعی در ایران هستند و چه میزان سرمایه و تکنولوژی به شکل مستقیم جذب اقتصاد ایران می‌شود مواردی است که بیش از انتظارات مثبت بر آینده نرخ ارز و دامنه نوسانات آن اثرگذار است.

اگر توفیق احتمالی در مذاکرات سال ۱۴۰۰ را پس از توافق مربوط به قطع‌نامه در سال ۱۳۶۷ و توافق برجام در سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵، سومین توافق ایران با قدرت‌های جهانی بدانیم، تجربه نشان می‌دهد سهم انتظارات در الگوی رفتاری بازیگران اقتصادی کاهش یافته و این گروه بیشتر تلاش می‌کنند با مرور وقایع و رخدادهای عملی پیشین نسبت به تنظیم رفتار آتی خود اقدام کنند.

اگر صدور قطعنامه در تیرماه ۶۷ زمینه‌ساز سقوط بیش از ۶۶ درصدی نرخ دلار شد، روی کارآمدن حسن روحانی و در نهایت توافق برجام در سال ۹۵ کاهشی ۱۵ تا حداکثر ۲۰ درصدی را به دنبال داشت.

بنابراین به نظر می‌رسد با افزایش آگاهی اقتصادی فعالان و تطبیق تجربیات قبلی به ویژه توافق برجام که هم به لحاظ زمانی و هم به لحاظ مدل توافق به مذاکرات این دوره نزدیک تر است، آنچه بیشتر از انتظارات روانی بر نوسانات نرخ ارز اثرگذار است، اقدامات و رویدادهای عملی است که می‌تواند مسیر تحولات بازار ارز را مشخص کند.

بسیاری از فعالان بازار ارز هنوز از یاد نبرده‌اند که با وجود قطعی بودن توافق در فاصله سال‌های ۹۲ تا ۹۶، از آنجایی که تحول جدی در ورود شرکت‌ها و سرمایه جدید، ایجاد ارتباطات بانکی و تجاری و … به وجود نیامد مجددا نرخ ارز در سال ۹۶ قبل از بازگشت تحریم‌ها روند افزایشی خود را شروع کرده بود و خروج امریکا از برجام و اعمال مجدد تحریم عملا به کاتالیزوری برای افزایش نرخ مبدل شد.

سیگنال تحولات داخلی

فارغ از موضوع مذاکرات، تحولات داخلی اخیر نیز سیگنال‌های مهمی را در خصوص آینده تحولات بازار ارز ارائه می‌کند.

بر اساس مصوبه ۲۵ فرودین ستاد هماهنگی اقتصادی دولت در سال جاری صادرکنندگان دیگر الزامی به فروش ارز خود در سامانه نیما ندارند و می‌توانند ارز خود را براساس فهرست ۱۰۰۰ گانه که وزارت صمت مشخص نموده برای واردات کالا توسط خود یا سایر واردکنندگان استفاده کنند.

این بدان معناست که عملا ارز حاصل از صادرات غیرنفتی دیگر در اختیار بانک مرکزی قرار نخواهد گرفت و در نتیجه قدرت این بانک جهت تزریق ارز به بازار و در نتیجه کاهش نرخ ارز از کانال درآمدهای غیرنفتی محدود می‌شود.

البته شاید این طور استدلال شود که تا پیش از این هم سامانه نیما صرفا یک سامانه معاملاتی بین خریدار و فروشنده ارز بوده و بانک مرکزی از تبادل ارز در آن منتفع نشده است.

اما بر فعالان تجاری و معامله‌گران بازار ارز پوشیده نیست که سامانه نیما در فاصله تابستان ۹۷ تاکنون عملا به ابزاری مهم برای مدیریت نوسانات ارزی با استفاده از ارز غیرنفتی تبدیل شده بود.

از سوی دیگر ارزیابی جداول بودجه مصوب سال ۱۴۰۰ که با کش و قوس های فراوان در انتهای فروردین منتشر شد، حاکی از نکات مهمی در رابطه با نرخ ارز در سال جاری است.

بر اساس این جداول، مجموع درآمد حاصل از صادرات نفت و میعانات گازی دولت حدود ۱۹۹ هزار میلیارد تومان برآورد شده است.

این دقیقا همان رقمی است که دولت در لایحه ارسالی به مجلس به ازای فروش ۲٫۳ میلیون بشکه نفت در روز با قیمت ۴۰ دلار و با نرخ ارز ۱۱ هزار و پانصد تومان پیش بینی کرده بود اما ارقام بیرون آمده از مجلس گویای آن است که دولت باید همین درآمد را با فروش ۱٫۵ میلیون بشکه نفت در روز با قیمت ۴۰ دلار حاصل کند و درآمد مازاد آن را بر اساس ابلاغیه رهبری، بابت بدهی های پیشین به صندوق توسعه ملی بازگرداند.

ترجمه این اعداد آن است که همان‌طور که پیش از این نیز مطرح شده بود، نرخ ارز بودجه ۱۴۰۰ رقمی حدود ۱۷ هزار و پانصد تومان خواهد بود که نرخ کفی را برای نرخ ارز در سال جاری شکل می‌دهد.

نکته دیگر آن است که با توجه الزام دولت به بازگرداندن بدهی‌های قبلی به صندوق توسعه، گشایش‌ها در فروش بیشتر نفت کمکی به افزایش توانمندی دولت و بانک مرکزی جهت تزریق ارز به بازار و در نتیجه کاهش نرخ ارز نمی‌کند.

مجموعه نکات پیش گفته بیانگر این است که حتی در صورت حصول به توافق در مذاکرات جاری، انتظار کاهش شدید نرخ ارز در هفته‌ها و ماه‌های آتی دور از ذهن است، گرچه بازگشت ثبات به بازار و حاکم شدن آرامش نسبی در میان مدت کاملا محتمل به نظر می‌رسد.

منبع: تجارت نیوز
/ پایان نوشتار

طی سه سال گشته چقدر ارز وارد چرخه اقتصادی شد؟

براساس آخرین آمار اعلام شده از سوی سازمان توسعه تجارت در سالی که گذشت، از ۶۰ میلیارد و ۴۰۰ میلیون یورو تعهد ارزی حاصل از صادرات در سال های ۹۷، ۹۸ و ۹۹ حدود ۴۰ میلیارد یورو تا پایان آذرماه به چرخه اقتصادی کشور بازگشت.

سال ۹۹ سالی پر حاشیه در زمینه تعهدات ارزی صادرکنندگان بود و از همان نخستین روزهای آغاز سال، در میان مهمترین اخبار تجاری کشور قرار گرفت زیرا سازمان توسعه تجارت و بانک مرکزی با صدور بخشنامه‌هایی تجار را ملزم کردند تا ارز حاصل از صادرات خود را به چرخه اقتصادی کشور بازگردانند و نسبت به ایفای تعهدات ارزی خود اقدام کنند.

بر اساس اعلام این دو نهاد، صادرکنندگان که در سال های ۹۷ و ۹۸ اقدام به صادرات کرده بودند باید تا پایان تیرماه ارز حاصل از صادرات خود را به کشور پرداخت می کردند زیرا در غیر اینصورت کارت بازرگانی آنها تعلیق می شد. در همین راستا، کارگروه هایی با عنوان های کمیته اقدام ارزی و پایش سوءرفتار تجاری صادرکنندگان، تشکیل شدند تا در این زمینه پیگیری های لازم را انجام دهند و در صورت ادامه این روند کارت بازرگانی تجار متخلف را باطل کنند.
این نخستین گامی بود که سازمان های مربوطه برای تعیین تکلیف بدهی های ارزی صادرکنندگان به کشور برداشتند که با ارقام قابل توجه بازگشت ارز صادراتی موثر نیز بود؛ در همین برهه زمانی حدود ۱۰ درصد از صادرکنندگان به طور کامل تعهدات ارزی خود را ایفا کردند که به موجب آن ۱۳ میلیارد یورو به کشور بازگشت.

از سوی دیگر با توجه به مشکلات بانکی و تجاری حاصل از تحریم ها کارگروه پایش سو رفتار تجاری تاریخ ایفای تعهدات ارزی را تا پایان شهریورماه تمدید و صادرکنندگان را به دو گروه تولیدی و غیرتولیدی تقسیم کرد.
بر همین اساس مقرر شد تا صادرکنندگانی که در دسته واحدهای تولیدی قرار دارند پیش از ۳۱ شهریورماه نسبت به تعامل با بانک مرکزی برای جلوگیری از تعلیق کارت بازرگانی اقدام کنند.
صادرکنندگانی که در گروه غیرتولیدی قرار داشتند و فقط یک تا ۳۰ درصد ارز حاصل از صادرات خود را به کشور بازگرداندند تا ۱۵ شهریور فرصت تعامل با این نهاد را داشتند و صادرکنندگانی که ۳۱ تا ۶۹ درصد از تعهدات ارزی خود را ایفا کرده بودند نیز ۳۱ شهریورماه اقدام به تعلیق کارت بازرگانی آنها شد و بر اساس آمار اعلام شده بیش از دو هزار کارت بازرگانی واحدهای غیرتولیدی تعلیق شد.

از ۳۱ اردیبهشت ماه سال ۹۷ تا ۳۱ خرداد ماه سال ۹۹، تعداد ۲۱ هزار و ۶۹۸ صادرکننده شامل ۶ هزار و ۸۳۲ صادرکننده تولیدی و ۱۴ هزار و ۸۶۰ تاجر غیرتولیدی مجموعا ۶۰ میلیارد و ۴۰۰ میلیون یورو صادرات انجام دادند که ۵۴ میلیارد و ۶۰۰ میلیون یورو از آن تعهد ارزی محسوب می شد اما به غیر از تعدادی از صادرکنندگان متعهد، باقی تجار در ابتدا تعهدات خود را تسویه نکردند، بلکه پس از صدور بخشنامه‌ها برای ایفای تعهدات ارزی خود اقدام کردند و میزان ارز بازگشتی حاصل از صادرات غیرنفتی تا پایان شهریورماه حدود ۳۵ میلیارد یورو معادل ۶۸ درصد از مجموع ارز صادراتی بود.

این آمار تا ۳۰ مهرماه سال ۹۹ به ۳۷ میلیارد و ۱۰۰ میلیون یورو رسید و ۱۷ میلیارد و ۵۰۰ میلیون یورو از تعهدات باقی مانده بود و از این میزان به غیر سه میلیارد یورو تعهدات ایفا نشده مرتبط با ورود موقت و مرزنشینان،  ۶ میلیارد و ۷۰۰ میلیون یورو مربوط به بخش تولیدی و ۱۰ میلیارد و ۷۰۰ میلیون یورو مربوط به بخش غیرتولیدی است
همچنین بر اساس اعلام سازمان توسعه تجارت در این مدت روزانه ۱۰۰ میلیون یورو ارز صادراتی به سامانه های سنا و نیما واریز می شد که نشان می داد بسیاری از صادرکنندگان برای جلوگیری از تعلیق کارت بازرگانی خود به ایفای تعهدات ارزی اقدام کردند که بر همین اساس کارت بازرگانی بیش از یک هزار صادرکننده از حالت تعلیق خارج شد.

از سوی دیگر «احسان قمری» مدیرکل دفتر توسعه خدمات بازرگانی سازمان توسعه تجارت ایران تاکید کرده بود: از کل میزان تعهدات ایفا نشده تا ۳۰ مهرماه سال ۹۹، برای ایفای تعهدات ارزی  ورود موقت و مرزنشینان و پیله وران راهکارهایی جدیدی برای رفع مشکلات آنها در نظر گرفته شد.
وی درخصوص تعهدات ارزی بخش تولیدی تاکید کرده بود: از ۴۵ میلیارد و ۲۰۰ میلیون یورو صادرات این بخش،  ۴۰ میلیارد و ۹۰۰ میلیون یورو تعهد ارزی بوده که ۳۴ میلیارد و ۲۰۰ میلیون یورو از آن پرداخت شد.
مدیرکل دفتر توسعه خدمات بازرگانی سازمان توسعه تجارت ایران در خصوص صادرات تجار نیز گفته بود: از ۱۵ میلیارد و ۲۰۰ میلیون یورو صادرات بخش غیر تولیدی، ۱۳ میلیارد و ۶۰۰ میلیون یورو تعهد ارزی بوده و فقط ۲ میلیارد و ۹۰۰ میلیون یورو از آن به چرخه اقتصادی کشور بازگشت.

در آخرین آمار اعلام شده از سوی «حمیدرضا زادبوم» رییس کل سازمان توسعه تجارت ایران، ۴۰ میلیارد یورو از تعهدات ارزی تا ۳۰ آذرماه سال ۹۹ به کشور بازگشت.
نکته مهمی که در این میان وجود دارد تخلفات ارز صادراتی است که عده ای با سوءاستفاده از کارت های بازرگانی یا ایفا نکردن تعهدات ارزی موجب اختلال در چرخه اقتصادی کشور می شوند. در سالی که گذشت اخباری مبنی بر واردات ۷۰۰ دستگاه پورشه توسط یک پیرزن در روستایی دور افتاده منتشر شده بود که حتی از اینکه کارت بازرگانی به نام وی صادر شده است آگاه نبود.
البته زادبوم با تاکید بر اینکه در سال های گذشته حلقه تخلفات صادراتی تنگ تر شده است، گفته بود: با قوانین و راهکارهای مطمئن تر، امکان سوء رفتار تجاری، کاهش چشمگیری پیدا کرد.
مسوول کمیته اقدام ارزی، با اشاره به آسیب‌شناسی انجام گرفته در زمینه فرآیند صدور و تمدید کارت‌های بازرگانی و مشکلات، تصریح کرد: براساس همکاری اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، مشکلات موجود به حداقل رسید و انتظار می‌رود با تمهیدات در نظر گرفته شده، فرآیند صدور و تمدید کارت‌های بازرگانی با دقت بیشتری اجرایی شود.
همچنین «عبدالناصر همتی» رییس کل بانک مرکزی در خصوص صادرکنندگان متخلف، تاکید کرده بود: ۲۵۰ صادرکننده ای که اقدامی برای بازگشت ارز حاصل از صادرات خود به چرخه اقتصادی کشور نکردند به قوه قضاییه معرفی شدند که ۷۰ نفر از آنها، کارتن خواب و از افراد ضعیف جامعه و روستایی بودند و باید مانع تکرار این روند شویم.

نشست های دولت و بخش خصوصی که به طور مرتب در سال های گذشته برگزار شده، یکی از گام‌های مثبتی است که دو طرف در جهت بهبود شرایط با یکدیگر تعامل می کنند و یکی از نشست های سال ۹۹ نیز در خصوص موانع تجارت و راهکارهای حل آن صحبت به میان آمد که یکی از آنها حذف کارت های بازرگانی یک بار مصرف بود.
همچنین از راه های دیگری که دولت برای ایفای تعهدات ارزی در نظر گرفت این بود که ستاد هماهنگی اقتصادی دولت در آبان ماه سال ۹۹ برای تسریع و تسهیل در تجارت، به وزارت صنعت، معدن و تجارت ماموریت داد تا براساس اولویت‌بندی کالایی نسبت به مدیریت ثبت سفارش اقدام کند.

بر این اساس، وارد کنندگان می‌توانند علاوه بر استفاده از سامانه نیما، ارز مورد نیاز خود را از محل ارز صادرکنندگان به شکل تهاتر به نحو گسترده تامین کنند.
ارز صادراتی اهمیت ویژه ای در اقتصاد کشور دارد زیرا بخشی از مواد اولیه تولیدی ها با این ارز تامین می شود و از سوی دیگر تامین کالای اساسی و جلوگیری از نوسانات ارزی نیز وابسته به ایفای تعهدات صادرکنندگان است، در شرایطی که سال گذشته براساس تحریم ها و شیوع ویروس کرونا بر کشور تحمیل شد نیاز بیشتری به بازگشت ارزهای صادراتی در چرخه اقتصادی کشور وجود داشت که با اقدامات صورت گرفته نسبت به آن اقدام شد و شرایط مناسبی را برای تامین کشور ایجاد کرد.

منبع: ایرنا

/ پایان نوشتار