عدالت، یا بهتر بگم حکم‌فرمایی عدالت افسانه‌ای بیش نیست.
صحبت ما صحبت شرکت و گروه‌های کاری آهن‌آنلاینه، اما مثالی کاملاً منطبق بر جامعه‌ست و احوالات مشترکی داره. حکایت استخدام شخص جدید و حضور اتفاقی در یکی از گروه‌های موفق شرکت، حکایت جبر جغرافیایی و تولد در یک خانواده متموله.
واقعیتی در جهان حکم‌فرماست، که گویی عدالت بی‌عدالتی‌ست و اصلا عدالت برابر با مساوات نیست!
شاید بشه ملاحظاتی برای قشر کم‌برخوردار در نظر گرفت، اما به صرف حیات مستضعفان، نمیشه حاصل زحمت ثروتمندان رو ازشون دریغ کرد.
واقعاً میشه؟ پس عدالت کجا رفته؟