وقتی تازه وارد یه کاری شدید، چیزایی که بلد نیستید رو از کسی که سالها تجربه اون کار رو داره و موفقه تقلید کنید، هر چند که دلیلش رو ندونید.
شاید اون شخص هم به مرور زمان و تجربه به این رسیده باشه که چه باید بکنه و نتونه برای شما منطق و دلیل بیاره، ولی عدم توانایی در قانع کردن شما به این معنی نیست که افعالش هم اشتباهه.
پس؛ کاری که بلد نیستید رو فقط تفلید کنید و گیر به دلیلش ندید.
شاید صحبت راجع به این موضوع عجیب به نظر برسه. خصوصاً از طرف من و در حالی که اکثر پستهای این صفحه ارتباط مستقیم با کسبوکار داره.
اما تعجب نکنید. این توصیهای معطوف به روابط انسانی در محیط کاره و اتفاقاً در رابطه با همکاران نقش بسیار تعیینکننده ای ایفا میکنه و به شخصه تجربهاش کرده و تاثیراتش رو دیدهم.
منابع انسانی معضل بزرگ این روزهای همه کسبوکارهاست. وقتی هم صحبت از روابط انسانی میشه، کار پیچیدهتر از چیزی میشه که فکرشو میکنید. پس هر چی درباره این موضوعات تجربیاتمون رو به اشتراک بذاریم، باز هم جای کار داره.
کارفرمایان حاضر در جمع؛ چقدر برای آگاهی پیرامون روابط انسانی تلاش میکنید؟
سبک رابطهتون به عنوان مدیر، با دیگر همکاران چجوریه؟
– مثلا: من رو همه «بهنام» صدا میزنن؛ کسی حق نداره بهخاطر من از جاش بلند بشه و تا حد ممکن سعی میکنم در جریان اتفاقات زندگی همکارانم باشم و به عنوان یک دوست (خارج از مباحث کاری) در حد توان هر کمکی از دستم برمیاد براشون انجام بدم.
️شما چطور؟
باید اعتراف کنم که چقدر خام بودم و کوته نگر!
همهتون شنیدید که موقع انتخاب همسر، بزرگترها از خانوادهش میپرسن و جوان خام و نادان جواب میده: مگه من میخوام با خانوادهش زندگی کنم؟
امروز اعتراف میکنم: من همون جوان خام هستم که حالا معتقدم نه تنها برای ازدواج، که برای همه چیز، دوستی، پارتنری، همکاری، سفر، فوتبال بازی کردن و حتی چای خوردن، خانواده مهمه. تکرار میکنم: برای همه چیز مهمه، خیلی هم مهم.
خاطرهای به ذهنم رسید که مصداق بارز احساسات مُخرب در کسبوکار بود.
اساساً احساس در بیزینس جایگاهی نداره و من تجربهای از گرهگشایی احساس در روابط کاری ندارم.
اصلاً وظیفه بیزینسمن تفکر و تصمیمگیری منطقیه هر چند که ناراحتکننده باشه. چرا که معیار موفقیت در کسبوکار، نتایح درست و منفعت سازمانه، نه اینکه جوری تصمیم بگیریم که کسی ناراحت نشه.
شده توی کارتون ضربه از احساس بخورید؟
پ.ن: بخشی چالشبرانگیز از سخنرانی در دورهمی سوم رو میبینید.
تقريباً ٢٨ سالم بود. بیزینسم گرفته بودم و با سرعت تو مسیر پیشرفت بودم و واسه خودم احساس خدایی میکردم.
تصمیم گرفتم بزنم تو چند تا کسبوکار دیگه که از راههای دیگهای هم پول دربیارم و سرمایهم یک جا نباشه.
همه میگفتن بیخیال! حالا چون یه کارت گرفته، دلیل نمیشه همه کاری بتونی انجام بدی، ولی کی بود که به این حرفها گوش بده.
چه اشتباهیام کردم…
البته نه اینکه حرف بقیه درست باشه و نه اینکه نشه چندتا بیزینس راه انداخت، بلکه باید صبر کرد تا شرایط یک بیزینس کاملا پایدار بشه و به شرایط ایدهآل برسه، بعد رفت سراغ کارهای بعدی.
رکود، احتمال اقدامات نسجیده رو بالا میبره. گاهی اوقات قانونهامون رو زیر پا میذاریم و حتی بعضاً دست به کارهایی نباید میزنیم!
خیلی باید حواستون رو جمع کنید. تنها وظیفه شما در دوران رکود اینه که زنده بمونید.
پ.ن: بخشی از گپ حضوری با دوستان در دورهمی سوم، با موضوع کسب و کار در دوران رکود رو تماشا میکنید.
اساساً با تخفیف مخالفم. یعنی اصلاً آدما رو به اشنباه میندازه به نظرم. انگار داشتی یه مبلغی رو به طرف مینداختی، حالا یه بخشیش رو بیخیال شدی!
کل دنیا به این نتیجه رسیده که کالا رو اتیکت بزنه و با قیمت درست، منصفانه و مقطوع بفروشه اما متاسفانه بین ما هنوزم بسیارند آدمایی که منتظرن مشتری بیاد تو و از روی قیافه و تیپ و سوییچ ماشین طرف، قیمت جنسشونو پیدا کنن!
شما نظرت راجع به تخفیف چیه؟
یکی از دوستان پرسیده بود که چطور در روزهای اول آهنآنلاین تونستید مشتریان رو متقاعد کنید که پول براتون واریز کنند؟
چطور تونستید اعتمادشون رو جلب کنید که آنلاین ازتون خرید کنند؟
بزرگترین دغدغه اون روزهای ما و سختترین کار آهنآنلاینیها اعتمادسازی بود.
فرایند کار در عین سختی که داشت، آنچنان پیچیده نبود. اما روزهای اول مهمترین آموزش ما به همکاران جدیدمون شیوه اعتمادسازی بود که راجع بهش براتون توضیح دادم.
کسب
یادش بخیر اولین باری که با شما دور هم جمع شدیم.
آخر مراسم به ذهنم رسید که از لابلای همه حرفهایی که زدیم و سوال و جوابهایی که کردیم، ٣ نکته تو همه این سالهای کسبوکار همراه من بوده که میتونم به عنوان توصیههای مهم با دوستانم به اشنراک بذارم.
نتیجه شد همین آخرین برش از نخستین دورهمی با شما دوستان اینستاگرامی و ٣ نکته به این ترتیب:
١- مستند زندگی کنید.
٢- بسته بازی کنید.
٣- زندگی مذاکره است.
توضیح هر کدوم هم که تو ویدئو میبینید.
حاصل تجربه شما در زندگی چه نکاتیست؟
کامنت کنید
کلاهبردار شاخ و دُم نداره!
عدم وفای به عهد در معامله هم در مواردی کلاهبرداری محسوب میشه، لذا قرار نیست که کلاهبردار از سه فرسخی برای شما قابل تشخیص باشه و ویژگیهای عجیب و غریبی داشته باشه.
گاهی اوقات حتی در نتیجه بررسیها و تحقیقاتتون، همه جانبه نسبت به طرف مقابل معامله خاطرجمع میشید اما باز کارتون بیخ پیدا میکنه.
جدا توصیه میکنم؛ خصوصاً در شرایط فعلی، مراقب کلاهبرداریهای اصولی و کلاهبرداران حرفهای باشید.
هر چقدر هم که خبره باشید، باید بدونید که شما یک بیزینسمن حرفهای هستید نه کلاهبردار!