بله؛ یه وقتایی‌ام هیچ چاره‌ای پیدا نمیکنی.

مثل رکود، سرشار از ناچاری و لاعلاجی و درماندگی و استیصال، فقط باید صبر کنی.

باید زنده بمونی، حتی به قیمت قطع کردن دست و پات.

اینجاست که باید از واژه‌ای استفاده کنی که هیچ علاقه‌ای بهش نداری؛ تعدیل. بسیار سخت‌تر از چیزی که فکرشو بکنید.
فقط کارفرماهایی که تعدیل کردن میفهمن چی میگم.

نقطه استیصال در کسب‌وکار برای شما کجاست؟