شما هم براتون پیش اومده راجع به یه موضوعی جایی صحبت بشه، همه با هر سطح سواد و تخصصی اطهار نظر کارشناسی کنن؟
معمولا راجع به چه موضوعاتی شاهد چنین اتفاقی بودید؟
آقا یکی از موضوعات مرسوم، حوزه تبلیغات و رسانهست! دقت کردید؟ نیست همه خودشون چندتا صفحه اینستاگرام دارند، احساس میکنن مطابق الگوی مصرف خودشون میتونن حکم کلی راجع به همه کاربران اینستاگرام صادر کنن!
شما تو کدوم موضوعات از این گرفتاریها دارید؟
ضمن احترام به دوستان تحصیلکرده در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترای مدیریت کسبوکار، چند سال پیش اتفاقی افتاد که به یکباره خیلیها در دنیای بیزینس صاحب مدارک امبیای و دیبیای شدند.
حین جلسه مشغول صحبت راجع به ورود و اظهار نظر برخی افراد ناآگاه به موضوعات تخصصی بودیم که یاد این ماجرا افتادم.
مثلا تبلیغات و مدیریت از جمله مواردی هستند که همه به نحوی درش صاحبنظرند در صورتی که موضوعات بسیار حساس، پرچالش و صدالبته تخصصی هستند.
یکی از شروط قابل توجه و اثر گذار بر موفقیت در هر کاری به زبان ساده اینه که اهل اون کار هم باشی و ازش یررشته داشته باشی.
نمیشه کسی اهل و علاقه مند به هنر نباشه و در زمینه ای هنری موفق عمل کنه یا مثلا به محیط زیست اعتقادی نداشته باشه و در جهت حفظ محیط زیست اقدامی موثر انجام بده.
ممکنه بعضی از دوستان ناراحت بشن، ممکنه تعدادی از دوستان هم با بنده هم نظر باشند. خوبه که نظرات موافق و مخالف خودتون رو کامنت کنید، اما من به تجربه به اینجا رسیدم که هرکس راجع به هر موضوعی قاطعانه اظهار نظر کرد و با اطمینان کامل و ۱۰۰درصدی سخن گفت، انسان غیرقابل اعتنا و ابلهیست.
آقای مدیرعامل! چرا فکر میکنی باید تو همه چی نظر بدی؟
چرا فکر میکنید به صرف کارفرما بودن، رئیس بودن، مدیرعامل یا صاحب بیزینس بودن باید در تمام امور دخالت کنید، نظر بدید یا تخصصش رو دارید؟
خصوصاً در بحث تبلیغات و امور مشابه اکثراً این توهم رو دارند که صاحبنظرند. اسم خودشون رو هم میذارن مخاطب و نظرات کارشناسی رو ردیف میکنند پشت سر هم!
آقای رییس! شما متخصص تمام امور نیستی، کار رو به متخصصش بسپار.
پ.ن: این بحث زمانی مطرح شد که یکی از دوستان حاضر در دورهمی آخر سوالی درباره تبلیغات پرسید و من ابراز بیاطلاعی و عدم تخصص کردم.