وسوسه پولدار شدن در ناکجا آباد
خلاصه بگم خیالتون رو راحت کنم؛ اگر اینجا، یعنی تو مملکت خودت، ولایت خودت، با زبان مشترک و آشنا و رابطه و امکانات و آشنایی به قوانین و ... نشده و نتونستی کاری رو جلو ببری و به موفقیتی برسی، میخواد کانادا باشه، یا هر نقطه دیگری روی کره زمین.
اینم راهکار برای اونایی که دارن میان
رسم شده تا از واقعیت ها میگی، یه عده میگن: “چشم نداری ببینی بقیه ام میان کانادا! نترس جا واسه توام هست، کسی جای تو رو نمیخواد تنگ کنه! ”
دوست دارم حداقل از منی که اصل کسب و کار و بیزینسم در ایران فعاله بپذیرید که کانادا اومدنتون به ضرر من که نیست، هیچ. خیلی هم به نفع منه که جمعیت ایرانی در کانادا زیاد بشه.
نذارید این حرفای بغض آلود چشمتون رو روی واقعیات و سختی های مهاجرت ببنده. میاید اینجا، پولتون رو از دست میدید، دلسرد هم میشید، برمیگردید ایران، دست از پا درازتر، باید از صفر شروع کنیدا!
تقریبا همه این روزا یکی رو اطرافشون میشناسن که قراره توریستی بره کانادا، اونجا ورک پرمیت بگیره و کار کنه. یه سری دنبال دعوتنانهن، یه سری دنبال جورکردن حساب بانکی و جمع کردن مدارکن و بعضیا دارن وسایل خونهشون رو تو دیوار میفروشن دلارش کنن که چند ماه اول پول داشته باشن زندگی کنن!
طبق معمول اگر ما که کانادا هستیم، حرفی بزنیم، سیل انتقاد و بد و بیراه شروع میشه که چرا خودت اینچنین و آنچنان؟
اصلاً من میگم: مهاجرت خوبه. کانادا هم مقصد خوبیه، اما برای اهلش. با تحقیق و آگاهی. سنجیده و مطمئن.
کیا دارن میان کانادا؟