بخشی از مسیر موفقیت در کسبوکار، که بخش مهم و قابل توجهی هم هست، مسیر منحصربفردیست که هر شخص متناسب با امکانات، روحیات و ویژگیهای شخصی خودش در مواجهه با مشکلات و چالشهاش تجربه میکنه.
مسیری که الگوی خاص و مشخصی نداره و در نتیجه سرفصل آموزشی مشخصی هم نخواهد داشت.
از مسیرهای منحصربفردی که شخصا تجربه کردید مثال بزنید.
پ.ن: لحظاتی از دورهمی چهارم رو میبینید که با حضور جمعی از شما دوستان و به شکل پرسش و پاسخ برگزار شد.
به اعتقاد من یک کاسب، یک بیزینسمن هیچ مسئولیت در قبال امور فرهنگی اجتماعی نداره.
شما اگر نظر دیگری دارید بفرمایید.
برای ایده و اجرا اگر بخوام سهمی قائل بشم، قطعاً نودونه و نیم درصد سهم اجرا و فقط نیم درصد سهم ایده خواهد بود.
درسته که بهترین نتایج همیشه از یک ایده ناب سرچشمه گرفتهاند اما ایدهها زمانی ارزش پیدا میکنند که به اجرا در اومده باشند. یعنی ضعیفترین اجرا از یک ایده ساده و معمولی به مراتب قابل توجهتر از یک ایده بینظیر اجرا نشدهست.
یک ایده هرچقدر خاص و منحصربفرد، قطعا در این جمعیت نزدیک به ۹میلیاردی کره زمین، قبل از شما از ذهن چندین نفر باهوشتر از شما هم گذر کرده، اما نهایتاً صاحب ایده کسیست که اون رو اجرا کرده یا بهتره بگم که بهترین اجرا رو به نام خودش ثبت کرده.
بله؛ کار سختتر هم شد. نه تنها ایده به تنهایی ارزشمند نیست، که اجرای ضعیف هم در برابر اجرای برتر محکوم به شکسته و ایده از آن اجرای برتر خواهد بود.
وسوسه پولدار شدن در ناکجا آباد
خلاصه بگم خیالتون رو راحت کنم؛ اگر اینجا، یعنی تو مملکت خودت، ولایت خودت، با زبان مشترک و آشنا و رابطه و امکانات و آشنایی به قوانین و ... نشده و نتونستی کاری رو جلو ببری و به موفقیتی برسی، میخواد کانادا باشه، یا هر نقطه دیگری روی کره زمین.
برای موفقیت در کسب و کار ، باید بازار هدف تون رو به دقت شناسایی کنید . به جای تلاش برای خدمت به همه ، تمرکز رو روی گروهی بگذارید که می تونید به بهترین شکل بهشون سرویس بدید. این تمرکز به شما کمک می کنه تا منابع خودتون رو بهینه تر استفاده کنید و شانس موفقیتتون رو افزایش بدید.
پ.ن : پنجشنبه گذشته افتخار داشتم در جمع دانشجویان معماری دانشگاه تهران درباره طراحی مدل کسب و کار گپ بزنیم.
ایران پس از سالها حضور در «شرایط حساس کنونی»، ماههاست که در چنان شرایط عجیب و پیچیدهای قرار داره که نه تنها برای خودش که برای دنیا هم بیسابقهست.
از اونجایی که بهتره در شرایط حساس یه سری حرفها رو نزد، فقط توصیه میکنم با کاهش ریسک و هزینههاتون سعی کنید اقلا در ۶ماه پیش رو فقط زنده بمونید.
دوستانی که من رو بیشتر میشناسند، میدونند که اساساً نمیتونم یک جا بایستم. صبر و تحمل ندارم، دقتام فاجعه و حوصلهام افتضاح!
همه کارهایی رو هم که راهانداختم، سپردم به دوستان دیگری که هدایت کنند.
باید پذیرفت که آدمها در کنار نقاط قوتشون، نقاط ضعفی دارند که باید اونها رو بشناسند و از دیگران کمک بگیرند.
بزرگترین نقطه قوت و ضعف خودتون رو میدونید؟ میتونید تو کامنت ها بنویسید.
یکی از خصایص صاحبان کسب و کار، توانایی مقابله با احساسات و اتخاذ تصمیمات اما منطقی برحسب ملاحظات و منافع جمعی بیزینس هست.
با یادآوری یه روند 60 ساله، به همه دوستان صاحب کسبوکار هشدار میدم که گذشت اون دورانی که بقیه کار میکردند و شما سود روی سود میذاشتی و لذت میبردی!
فاصله کارفرما و کارمند روز به روز کمتر و کمتر میشه و نسبت تقسیم سود عادلانهتر، پس قبل از اینکه همکاران درجه یکتون رو از دست بدید، این واقعیت رو بپذیرید و متناسب با شرایط اقدام کنید.
کیا این واقعیت رو هنوز قبول ندارند؟
ذوقی که تو این تصاویر دارم، شاید تو هیچ یک از تصاویری که اینجا منتشر کردم، نداشته باشم.
فکر کنم این دفعه طولانی ترین بازه زمانی دوری از آهن آنلاین و ایران و تهران عزیز رو از سر گذروندم.
کوتاه سخن اینکه، هیچ جا خونه خود آدم نمیشه.