نیویورک تایمز در گزارشی تأثیرات چشمگیر همهگیری ویروس کرونا در صنعت توریست و فراتر از آن را، بررسی کرده است. (اعداد و ارقام به تنهایی نمیتواند دامنه تلفاتی را که در پی شیوع ویروس کرونا ایجاد شده، ثبت کند اما مجموعه دادهها، در واقع ابزاری جهت نمایش رنج انسان و غمگین بودن جمعی ما است.)
در کشورهایی که اقتصاد آنها به شدت متکی به جهانگردی است، افت چشمگیر بازدیدکنندگان، ویرانگر بوده و همچنان این روند ادامه دارد. بر اساس آمارهای اخیر سازمان جهانی جهانگردی سازمان ملل متحد، کاهش سفرهای بینالمللی در سال 2020، منجر به از دست رفتن 1.3 تریلیون دلار درآمد صادراتی جهانی شده است. این رقم بیش از 11 برابر ضرری است که در سال 2009 ، در نتیجه بحران اقتصادی جهانی، رخ داده است.
نمودارهای مربوطه که به تغییرات در گردشگر ورودی، میزان تولید گازهای گلخانهای، مسافرتهای هوایی، صنعت سفر دریایی و مسافرت با اتومبیل میپردازد – نمای کلی از تأثیرات همهگیری ویروس کرونا در صنعت توریست را ارائه میدهد. قبل از همهگیری ویروس کرونا، از هر 10 شغل در جهان، یکی مربوط به حوزه گردشگری بود. اگرچه در بسیاری از مناطق، سفر بیشتر در اقتصاد محلی نقش داشت.
مالدیو را در نظر بگیرید، جایی که در سالهای اخیر گردشگری بین المللی حدود دو سوم G.D.P را به خود اختصاص داده است. با قرنطینه همگانی در سراسر جهان، ورود گردشگر به مالدیو کاهش یافت. از آوریل تا سپتامبر سال 2020 ، درآمد صنعت گردشگری آن کشور 97درصد نسبت به مدت مشابه در سال 2019 کاهش داشته است. (پس از بازگشایی مزرهای کشور در ماه جولای، تعداد ورودی مسافران توریست به آرامی بهبود یافت؛ متاسفانه دولت مالدیو حتی در شرایط ماندنی کرونا هم مشتاق ترویج گردشگری و کاهش ضرر و زیان بوده است!) گفتنی است؛ تحولات مشابه در مکانهایی مانند ماکائو، آروبا و باهاما رخ داد. (تعطیلی در فوریه و مارس و به دنبال آن افزایش فزاینده آن در سال جدید.)
آثار اقتصادی مربوط به کاهش سفرها، خیرهکننده بوده است. به عنوان مثال در ماکائو G.D.P در سال 2020 با کاهش بیش از 50 درصدی ثبت شده است و نکته مهم اینکه در برخی مناطق انتظار نمیرود که سفر تا سال 2024 به سطح قبل از همه گیری ویروس کرونا بازگردد.
میزان ورود گردشگر در اقتصادهای وابسته به صنعت جهانگردی
طبق گزارش انجمن بین المللی حمل و نقل هوایی ، ترافیک مسافرتهای جهانی در سال 2020 نسبت به سال 2019، حدود 66درصد کاهش یافته است که بزرگترین افت در تاریخ هواپیمایی است.
روش دیگر برای تجسم کاهش میزان سفر هوایی در سال گذشته، در نظر گرفتن میزان دی اکسید کربن CO2 ساطع شده توسط هواپیماها در سراسر جهان است. طبق ارقام Carbon Monitor (یک شرکت بین المللی که تخمین های مربوط به انتشار روزانه CO2 را ارائه میدهد) میزان تولید گازهای گلخانه ای در جهان در سال گذشته، تقریباً 50 درصد کاهش یافته است (یعنی تولید حدود 500 میلیون تن CO2 که این عدد، در سال 2019 در حدود یک میلیارد تن بوده است.) همچنین گفته شده ، انتشار CO2 از سوخت های فسیلی 2.6میلیارد تن در سال 2020 کاهش یافته است ، 7درصد کاهش نسبت به سال 2019 که عمده آن ناشی از کاهش حمل و نقل است
میزان انتشار دی اکسید کربن روزانه از هواپیما (مقایسه ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰)
در حالی که داده های دقیق مسافران برای سال 2020 هنوز در دسترس نیست ، درآمد آشکار شده عمومی (شامل فروش بلیط و خریدهای داخلی است) رشد درآمد در ماه های اولیه سال 2020 و به دنبال آن کاهش چشمگیر را نشان میدهد.
سفرهای هوایی ، چه بین المللی و چه داخلی ، به طور چشمگیری توسط همه گیری ویروس کرونا محدود شد. اما سفر با ماشین چه تاثیری پذیرفته است؟
یکی از راههای اندازهگیری تغییر ، مراجعه به فهرست سفر روزانه است که توسط Arrivalist (شرکتی که از دادههای مکان تلفن همراه برای اندازه گیری سفرهای جاده ای مصرف کنندگان، 50 مایل یا بیشتر، در 50 ایالت ایالات متحده استفاده میکند) جمع آوری شده است.
امار منتشر شده توسط این شرکت، افت شدید سفر در ماه مارس و آوریل، به دلیل اعمال محدودیتهای محلی و جادهای و به دنبال آن افزایش تدریجی تا حدود 80درصد از سال 2019 را نشان میدهد.
/ پایان نوشتار
