مسعود خوانساری در بیست و سومین نشست هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران  با اشاره به اقدامات انجام شده بخش خصوصی برای واردات واکسن کرونا، گفت: اتاق تلاش کرد تا با واردات واکسن  توسط بخش خصوصی برای واحدهای تولیدی اقداماتی انجام دهد و مقرر بود که 6 میلیون دوز واکسن وارد کشور شود اما با توجه به بروکراسی حاکم در وزارت خانه این کار دچار وقفه زمانی شد و متاسفانه پرفورم های واردات این 6 میلیون دوز واکسن به موقع آماده نشد و لذا زمان واردات این واکسن ها از دست رفت.

وی  بیان کرد: در روزهای اخیر سه شرکتی که خواهان واردات واکسن بودند دوباره اعلام کرده اند که منابع جدیدی را برای واردات پیدا کرده اند و امیدواریم که در هفته های آتی واردات این واکسن ها انجام شود و در حال حاضر همکاری خوبی با وزارت بهداشت انجام شده و ریاست جمهوری نیز پیگیری های خوبی انجام داده اند.

وی با اشاره به نظرسنجی انجام شده توسط وزارت صمت از 950 کارآفرین گفت: در این نظرسنجی از کارآفرینان در مورد مشکلات تولید سوال شده که اولین مطلب مطرح شده توسط همه این افراد عدم ثبات اقتصادی ذکر شده است.

خوانساری اظهار کرد: مساله دیگر مطرح شده در این نظرسنجی کاهش انگیزه برای سرمایه گذاری ذکر شده و متاسفانه فرار سرمایه زیاد است و متاسفانه علیرغم افزایش قیمت ارز هنوز هم فرار سرمایه و انتقال سرمایه به بازارهای غیرمولد وجود دارد.

وی با اشاره به وضعیت بازارهای مالی در سال 99 گفت: تورم براساس آخرین گزارش ارائه شده 36.4 درصد بیان شده که براین اساس بیشترین خسران حقیقی شامل سپرده گذاران بوده است زیرا سود بانکی 16 درصد بوده اما در مقابل دلار 60 درصد، مسکن 80 درصد، سکه 83 درصد و بورس 150 درصد در طول سال 99 بازدهی داشته است که نشان می دهد عدم ثبات اقتصادی باعث می شود انگیزه ای برای سرمایه گذاری در تولید نباشد که در طول دهه 90 هم شاهد آن بودیم که متاسفانه رشد اقتصاد مثبت نبوده و حتی رشد سرمایه گذاری نسبت به اصطحلاک منفی بوده است.

وی با اشاره به تورم اقلام خوراکی و آشامیدنی عنوان کرد: با توجه به پرداخت ارز ترجیحی به مقدار 12 میلیارد دلار اما براساس گزارش مرکز آمار تورم اقلام خوراکی و آشامیدنی 39 درصد بوده که برای خانوارهای روستایی 40 درصد و نرخ تورم برای دهک های یک تا چهار که کمترین سطح درآمد را دارند بین 40.8 درصد و دهک دهم 36 درصد بوده لذا این حاکی از آن است که ارز ترجیحی یا یارانه ها بیشتر به سود دهک های بالایی و پردرآمد است.

خوانساری درباره انتخابات ریاست جمهوری گفت: ما در هر دوره تلاش می کنیم که انتظارات بخش خصوصی را تبیین و اعلام کنیم و پاسخ کاندیداها را نیز در این باره داشته باشیم.

وی به اشکال ساختاری در انتخابات ریاست جمهوری اشاره کرد و گفت: از آنجا که حزبی وجود ندارد لذا اشخاص ثبت نام انجام می دهند و شعارهایی را می دهند و از آنجا که حزبی نیز وجود ندارد لذا پاسخگوی شعارها و عملکرد خود هم نیستند.

رئیس اتاق بازرگانی تهران با بیان اینکه لذا در این دوره چالش های پیش روی اقتصاد ایران را به کمک اندیشکده شریف مشخص کردیم، گفت: در چهار سال آینده یکی از بحرانی ترین مسائل اقتصادی را خواهیم داشت و بزرگترین چالش های کشور بحث های اقتصادی خواهد بود لذا تصور من این است که اگر ثبت نام کنندگان ریاست جمهوری به این مساله واقف بودند قطعا تعداد ثبت نام کنندگان برای انتخابات ریاست جمهوری کمتر از تعداد فعلی بود.

وی با اشاره به مهمترین چالش های اقتصادی جمهوری اسلامی ایران گفت: طی 16 سال گذشته 17 میلیون نفر به جمعیت سن کار  کشور اضافه شده اند اما متوسط اشتغال در این چند سال فقط 3 میلیون نفر بوده است.

فناوری پیچیده و عظیم Blockchain به کمک بشر آمده تا داده‌ها را به شکلی دیگر سازمان‌دهی کند و از یک دفتر کل توزیع شده و غیر قابل تغییر بهره‌مند می‌شوند که همه اطلاعات با جزئیات کامل در آن ثبت و نگهداری می‌شود.

در این مطلب به کاربردهای بلاک چین و ظهور ارزهای رمزنگاری شده می‌پردازیم تا ببینیم شیوه کار آن‌ها چگونه است و چه استفاده‌ای از آن دارند، کدام شرکت‌ها از آن‌ها بهره می برند و افراد تاثیرگذار چه دیدگاه و عملکردی در خصوص‌شان دارند. در نهایت می‌خواهیم بدانیم جایگاه ما در استفاده از این تکنولوژی و دانش وابسته به آن چقدر است.

تاریخچه مختصر بلاک چین

بلاک چین مسیری نسبتا طولانی طی کرد تا توانست وارد زندگی انسان شود و با وجود آن‌که یک تکنولوژی جوان است، آزمایش‌های بسیاری را با موفقیت پشت سر گذاشته است. شهرت بلاک چین از زمانی آغاز شد که فردی به‌نام ساتوشی ناکاموتو به‌فکر استفاده از آن افتاد و با اختراع هوشمندانه‌ی خود؛ یعنی بیت کوین، آن را به دنیا معرفی کرد.

۱۹۹۱

بلاک چین برای اولین بار توسط استوارت هابر و دبلیو اسکات استورنتا به‌عنوان زنجیره بلوکی معرفی شد که داده‌ها در آن‌ با کمک دانش رمزنگاری به‌ثبت رسیده است.

۱۹۹۸

نیک سابوز که یکی از متخصصان برنامه‌نویسی است، در این سال با هدف ارائه یک ارز دیجیتال، بیت گُلد را معرفی کرد.

۲۰۰۰

استفان کنست نظریه خود را درباره بلاک چین و داده‌های رمزنگاری، به علاوه ایده‌هایی برای اجرای آن‌ها منتشر کرد.

۲۰۰۸

این سال را می‌توان نقطه عطفی برای بلاک چین دانست. برنامه‌نویس مرموز و ناشناسی به‌نام ساتوشی ناکاموتو پابه داستان بلاک چین گذاشت و با انتشار وات پیپر بیت کوین که مقاله‌ای مهم درباره این رمز ارز و شیوه کارش بود، مسیر خود را آغاز کرد.

۲۰۰۹

ناکاموتو از بلاک چین برای توسعه شبکه بیت کوین استفاده کرد و رمز ارز خود را روی آن بنا کرد.

۲۰۱۴

فناوری بلاک چین از واحد پولی جدا شده و پتانسیل آن برای سایر معاملات مالی و بین سازمانی بررسی شد. Blockchain ۲.۰ متولد شد و به کاربردهایی فراتر از ارز پرداخت.

سیستم بلاک چین Ethereum برنامه‌های رایانه‌ای را به‌عنوان ابزارهای مالی مانند اوراق بهادار وارد بلاک چین  کرد که از آن به‌عنوان قرارداد هوشمند یاد می‌شود.

 این‌گونه بود که تکنولوژی شگفت انگیز و کارآمد بلاک چین توسعه پیدا کرد و کارکردهای خود را در عرصه‌های مختلف از املاک و مستغلات تا انتخابات، سیستم بهداشت و درمان و از این قبیل موارد نشان داد.

نقش بیت کوین

ناکاموتو با ارسال وایت پیپر خود در سال ۲۰۰۸ و راه اندازی هسته اولیه آن در سال ۲۰۰۹، بیت کوین را به‌عنوان نوعی پول نقد معرفی کرد که می تواند بدون نیاز به بانک مرکزی یا مرجع دیگری مورد استفاده قرار بگیرد.

بلاک چین بیت کوین اصلی و بزرگ‌ترین بلاک چین است که هنوز هم معاملات بیت کوین را تنظیم می‌کند.

تولد صرافی‌های ارز دیجیتال از دل دانش جدید

معرفی بلاک چین، بیت کوین و دیگر ارزهای دیجیتال بزرگ مانند اتریوم، نیاز مردم را به پلتفرم‌هایی برای خرید و فروش ارز و استفاده از فناوری پررنگ می‌کرد؛ این احساس نیاز منجر به راه‌اندازی صرافی‌هایی شد که با دانش برنامه‌نویسی، IT و دید مالی صحیح فعالیت خود را آغاز کردند.

افزایش آگاهی نسبت به ارزهای دیجیتال باعث شد تا مردم بیش از پیش به سمت صرافی‌های دانش‌بنیان بروند و روی رمز ارزها سرمایه‌گذاری کردند. این اتفاق رشد و توسعه ابعاد تکنولوژی و اقتصادی جوامع پذیرنده‌اش را به‌همراه داشت. نمونه‌های بسیاری از آن‌ها هستند که توانستند در اولین قدم عملکرد عالی از خود نشان دهند.

دو صرافی بایننس و کوین بیس توانستند در این زمینه بدرخشند و جزو استارتاپ‌های یونیکورن (شرکت‌هایی که بعد از سال ۲۰۰۳ ایجادشده‌اند و ارزش فعلی آن‌ها بیش از یک میلیارد دلار است) شناخته شدند.

همین اعداد و پیشرفت چشمگیر این دو صرافی جوان نشان می‌دهد که چنین کسب‌وکارهایی تا چه میزان آورده‌های مالی دارند و بهره‌گیری آن‌ها از تکنولوژی به خلق جامعه‌ای پویاتر و همگام با پیشرفت‌های جهانی می‌انجامد.

نقش صرافی‌ها و ارزهای دیجیتال در توسعه کشورها

ارزهای رمزنگاری شده به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان ابزاری برای حمایت از روند رشد در کشورهای در حال توسعه در نظر گرفته شده‌اند. صرافی‌های ارز دیجیتال که در این شرکت‌ها فعال هستند با تکیه بر دانش و استفاده از تکنولوژی پا در مسیر توسعه پایدار اقتصاد و دانش می‌گذارند.

صرافی‌های داخلی هر کشور که به‌دست متخصصان آن حوزه تاسیس می‌شوند، نقش بزرگی در پیشرفت، کسب درآمد و ثروت و عدم خروج سرمایه از کشور دارند. همچنین ارزهای دیجیتال می‌توانند برای کشورهای درحال توسعه که با مشکلات بسیاری دست به‌گریبان هستند، نجات‌بخش باشند و با بهبود روندهای مالی، آینده‌ی بهتری بسازند.

واسطه‌های مالی یکی از دست‌های کمک دهنده در این کشورها هستند که اگر حضور نداشته باشند، کسب‌وکارها برای تامین درآمد دچار مشکل می‌شوند و نمی‌توانند از بنگاه‌های اقتصادی دیگر کمک بگیرند و این رکود از بین رفتن مشاغل را در پی دارد.

مشکل دیگر دسترسی محدود شرکت‌ها و افراد به خدمات مالی این است که آن‌ها نمی‌توانند در تجارت جهانی شرکت کنند. دلیل آن این است که یک حساب بانکی، دارای شناسه تراکنش بین المللی، به عنوان مثال SWIFT، مورد نیاز است. کشورهای درحال توسعه زمانی‌که با تحریم‌های مختلف روبه‌رو می‌شوند، افتتاح حساب بانکی در خارج مرزها برایشان دشوار و حتی ناممکن است و در چنین شرایطی نقل و انتقال سرمایه کار پیچیده‌ای می‌شود.

این مشکلات می‌توانند با کمک صرافی‌های ارز دیجیتال و رمز ارزها رفع شوند و از طریق سیستم آن‌ها، بدون هیچ محدودیتی به بازاری بزرگ متصل شد که کسی نمی‌تواند آن را برای کشورها تحریم کند و تبعیض‌ها از بین می‌رود.

فرصت‌هایی که ارز دیجیتال برای کشورها فراهم می‌کند

بر اساس تجزیه و تحلیل مشکلات اقتصادی در کشورهای در حال توسعه، ارزهای رمزپایه می توانند روند توسعه را در زمینه‌های مختلف تسریع کنند. به طور کلی، همانطور که چودنوفسکی و لوپز ( در مقاله‌ای که ۲۰۰۶منتشر شد) به آن اشاره کرده‌اند، فناوری‌ها و نوآوری های جدید راه حل‌های کلیدی برای روند پیشرفت کشورهای در حال توسعه است.

ارزهای رمزنگاری شده می‌توانند مشکل حساب در تجارت بین‌الملل را بدون داشتن حساب بانکی حل کنند. ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین می‌توانند به افراد و مشاغل کمک کنند تا تجارت بین المللی در مقیاس کوچک تسهیل یابد. استفاده از بیت کوین طرفین را قادر می‌سازد تا در ازای بیت کوین محصولات را بفروشند و از این طریق از سیستم های تجارت الکترونیکی سنتی اجتناب کنند، که اغلب شامل ایجاد حساب تجاری در یک بانک رسمی است.

این گردش مالی را به مقدارهای کوچک هم تعمیم دهید و به این فکر کنید که اگر هر کسی بتواند یک ولت دیجیتال داشته باشد مبادلات روزانه تا چه حد آسان‌تر می‌شود و همچنین ارزهای دیجیتال به میزانی که در جهان پذیرفته می‌شوند و حامی پیدا می‌کنند، ارزش بیشتری کسب می‌کنند که همین یعنی یک سرمایه‌گذاری خوب برای آینده.

کشورها برای استفاده از صرافی‌ها و کریپتو نیازمند دانش فنی، اینترنت با کیفیت، هوش مالی و آگاهی هستند که تامین همین موارد در کنار راه‌اندازی صرافی‌ها تا حد زیادی وضعیت عمومی جوامع را بهبود می‌دهد.

کدام کشورها ارز دیجیتال را پذیرفته‌اند؟

همه مزیت‌های ارزهای رمزنگاری شده برای کشورهای در حال توسعه را بیان کردیم؛ حالا فکر می‌کنید تمام کشورهایی که این ارز را پذیرفته از آن حمایت کرده‌اند در حال توسعه‌اند؟ متاسفانه پاسخ این سوال منفی است و کشورهای توسعه یافته در این مسیر مانند همه مسیرهای دیگر پیشگام بوده‌اند و مزیت‌های بیشمار آن نیز بهره‌مند شده‌اند.

ژاپن

این کشور که یکی از سریع‌ترین بازارهای فناوری در جهان است، ارزهای دیجیتال را خیلی زود قانونی کرد. دولت این کشور چارچوبی مبتنی بر PSA (قانون خدمات پرداخت) را تنظیم کرده است که به برخی از ارزهای رمزپایه و تعدادی مبادلات اجازه می‌دهد تا برای اهداف پرداخت و تجارت استفاده شوند. ژاپن در حال حاضر به‌عنوان قطب تجارت / مبادله ارز رمزنگاری شده در آسیا شناخته می‌شود.

همچنین این کشور در حال راه‌اندازی ارز دیجیتال ملی خود است که احتمالا تا سال ۲۰۲۳ عرضه می‌شود.

ایالات متحده

دولت ایالات متحده در سال ۲۰۱۳، بیت کوین را به‌عنوان یک ارز مجازی غیرمتمرکز پذیرفت که می‌تواند برای انجام معاملات استفاده شود. در سپتامبر ۲۰۱۵ توسط CFTC به‌عنوان یک کالا طبقه بندی شد.

بیت کوین همچنین مانند یک ملک مشمول مالیات است. به‌طور خلاصه، بیت کوین در ایالات متحده آمریکا قانونی است و بسیاری از فروشگاه‌ها نیز آن را می‌پذیرند. همچنین به‌تازگی در شهر میامی، شهرداری قبول کرد که مردم مالیات را به‌صورت بیت کوین پرداخت کنند.

آلمان

آلمان یکی از کشورهای اروپایی است که نه تنها ارزهای رمزپایه را مجاز می‌داند، بلکه در توسعه راه حل‌های بلاک چین نیز مشارکت فعال دارد.

آلمان بیت کوین را کاملاً قانونی اعلام کرده است که و به شهروندان اجازه می‌دهد با این سکه معامله و سرمایه‌گذاری کنند. رسمی شدن بیت کوین توسط دولت آلمان نیز باعث بهبود ارزش این سکه‌ها در بازار جهانی شده است.

فرانسه

با صدور یادداشت مقررات در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۴، این کشور عملکرد ارزهای مجازی مانند بیت کوین را قانونی و مالیاتی برای آن‌ها مقرر کرده است.همچنین اختیاراتی را در اختیار افرادی که در تجارت و استفاده از این نوع ارزها هستند، قرار داده است.

بلاروس

از تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۱۹، ارزهای رمزنگاری شده طبق دستور دولت در بلاروس قانونی شد.

علاوه‌بر پیشروترین سکه‌های رمزنگاری، بسیاری از مبادلات، ICO و قراردادهای هوشمند نیز در کشور قانونی شدند. این گام با هدف تقویت توسعه اقتصاد دیجیتال برداشته شد و فعالیت‌های رمزنگاری کاملا بدون مالیات هستند.

ادامه این فهرست را با اسامی کشورهایی همچون هند، ترکیه، روسیه، آفریقای جنوبی، استرالیا، شیلی، مالزی و سنگاپور کامل می‌کنیم. با نگاهی به لیست طولانی کشورهای پذیرنده ارزهای دیجیتال و صرافی‌ها متوجه ضرورت و نقش جدی آن‌ها می‌شویم.

کدام شرکت‌های بزرگ روی بیت کوین سرمایه‌گذاری کرده‌اند؟

محبوبیت بیت کوین و گسترش بازار آن باعث شد تا بسیاری از کمپانی‌های بزرگ و کوچک بخشی از سهام خود را به آن اختصاص دهند.

● مایکرو استراتژی (MicroStrategy) با داشتن ۹۱,۰۶۴ بیت کوین، حدود ۷۳٪ سرمایه خود را به آن اختصاص داده

● تسلا (Tesla) با داشتن  ۴۸,۰۰۰ بیت کوین، حدود ۰,۳ سرمایه خود را به آن اختصاص داده

● دیجیتال گلکسی هلدینگز (Galaxy Digital Holdings) با داشتن ۱۶,۴۰۲ بیت کوین، حدود ۴۹٪ سرمایه خود را به آن اختصاص داده

این فهرست با اسامی دیگری ادامه پیدا می‌کند و شما متوجه می‌شوید که حضور در بازار ارزهای دیجیتال تا چه میزان برای مالکان کمپانی‌های بزرگ حیاتی است و آینده آن را درخشان پیش‌بینی می‌کنند. مراجعه به آدرس https://bitcointreasuries.org/ اطلاعات دقیق‌تری به شما می‌دهد.

کنار شرکت‌های بزرگ، نام افراد مهم حوزه تکنولوژی که روی بیت کوین یا دیگر رمز ارزها سرمایه‌گذاری کرده‌اند و حامی آن‌ها هستند به چشم می‌خورد:

● جک دورسی؛ موسس و مدیرعامل توییتر

● ایلان ماسک؛ مدیرعامل اجرایی و مدیر ارشد فنی اسپیس‌اکس

● چانگ پنگ ژائو؛ موسس صرافی بایننس

● ویتالیک بوترین؛ بنیان‌گذار اتریوم

● جیهان وو؛ بنیان‌گذار شرکت استخراج بیت کوین بیت مین

دنیا از ما سبقت می‌گیرد

کشتی تکنولوژی با سرعت حرکت می‌کند و در چنین وضعیتی که کشورهای همسایه مانند ترکیه در پی قانونی کردن ارزهای دیجیتال هستند و حتی به‌دنبال جایگذاری دستگاه ATM بیت کوین در سطح شهر است، ممکن است ما از این دانش و مزیت‌های آن بی‌بهره بمانیم.

تکنولوژی بلاک چین در حال حاضر می‌تواند توسط تیم‌های جوان و حرفه‌ای صرافی‌های ارز دیجیتال ایرانی، مسیر توسعه و شکوفایی را طی کند و راهی باشد برای رهایی از تمام محدودیت‌هایی که کشورهای دیگر علیه ایران اعمال می‌کنند. تحریم‌هایی که در حال حاضر مانع خرید کالاهای ضروری می‌شوند و دریافت داروهای خاص را تبدیل به آرزویی دور برای بیماران کرده‌اند، با کمک ارز دیجیتال کنار می‌رود.

صرافی ارز دیجیتال ایرانی می‌تواند تمام موانع را کنار زده و دسترسی ما را به بازاری جهانی برای خلق ثروت و از آن مهم‌تر توسعه فناوری فراهم کند.

ممنوعیت فعالیت صرافی‌های داخلی، سرمایه را از کشور خارج می‌کند و از سوی دیگر امنیت آن را نمی‌توان تضمین کرد؛ چرا که به علت تحریم‌ها هر لحظه ممکن است دارایی‌های در صرافی خارجی بلوکه شوند.

نباید از این زمین بازی دست خالی خارج شویم و اجازه بدهیم فشارهای بیرونی بیشتر شود، آن‌هم در حالی‌که تمام دنیا در تلاش هستند سهمی از این بازار داشته باشند و آینده را از آن خود کنند.

مسعود خوانساری در مراسم رونمایی از بسته نجات ایران (بنای ایران) اظهار کرد:وقتی هر چهار سال یک بار به واسطه انتخابات ریاست جمهوری فضا باز می‌شود بهتر می‌توان این گونه مسایل را مطرح و از این فرصت استفاده کرد.از همین رو تلاش کردیم با پرداختن به چالش‌های اقتصادی در قالب طرح بنای ایران آن را به مطالبه عمومی تبدیل کنیم.تجربه نشان داده زمانی سیاست مداران به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهند که تبدیل به مطالعه عمومی شود.

وی افزود: بنده فکر می‌کنم اگر تعداد افرادی که نزدیک به 60 نفر در انتخابات ریاست جمهوری ثبت‌نام کردند از چالش‌های عمده اقتصادی آگاه بودند به تک رقمی می‌رسید. یکی از مهمترین چالش‌های ما این است که طی 16 سال گذشته 17 میلیون نفر به سن کار اضافه شدند اما متوسط اشتغال ما تنها برای سه میلیون نفر بود.

وی ادامه داد: متاسفانه سرمایه اجتماعی در تمامی بخش‌ها دچار ریزش شده به طوری که میانگین 10 ساله رشد اقتصادی کشور تقریبا صفر بوده در حالی که میانگین تورم 18 درصد است. مسایل تحریم نیز به اقتصاد کشور ضربه زده و هنوز هم پابرجا است.

رییس اتاق بازرگانی تهران تصریح کرد: ‌سردرگمی سیاسی یک عامل بازدارانده برای پیشرفت و توسعه کشور است. برای نمونه ما سالانه بالغ بر 100 میلیارد دلار یارانه انرژی می‌پردازیم که بدون هدفمند بوده و هیچ نقشی در توسعه کشور ندارد.

خوانساری با انتقاد از نرخ تورم بالا در کشور گفت: میانگین نرخ تورم منطقه 6 تا 9 درصد است اما تورم ما جزو بدترین کشورها در دنیا بوده و اصلا قابل مقایسه با میانگین منطقه نیست.

وی در توضیح طرح بنای ایران اظهارکرد: وقتی هر چهار سال یک بار به واسطه انتخابات ریاست جمهوری فضا باز می‌شود بهتر می‌توان این گونه مسایل را مطرح و از این فرصت استفاده کرد. تجربه نشان داده زمانی سیاست مداران به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهند که تبدیل به مطالعه عمومی شود. از همین رو تلاش کردیم با پرداختن به چالش‌های اقتصادی در قالب طرح بنای ایران آن را به مطالبه عمومی تبدیل کنیم.

وی ادامه داد: امروز تمام تلاش ما این است که این چالش‌ها به مطالبه عمومی تبدیل شود و از کاندیدای ریاست جمهوری درخواست داریم گفت‌وگوهای خود را صرفا به شوی تلویزیونی تبدیل نکنند بلکه به مردم بگویند که برای این چالش‌ها چه برنامه‌ای تهیه کردند.