تقريباً ٢٨ سالم بود. بیزینسم گرفته بودم و با سرعت تو مسیر پیشرفت بودم و واسه خودم احساس خدایی میکردم.
تصمیم گرفتم بزنم تو چند تا کسب‌وکار دیگه که از راه‌های دیگه‌ای هم پول دربیارم و سرمایه‌م یک جا نباشه.
همه میگفتن بی‌خیال! حالا چون یه کارت گرفته، دلیل نمیشه همه کاری بتونی انجام بدی، ولی کی بود که به این حرف‌ها گوش بده.
چه اشتباهی‌ام کردم…
البته نه اینکه حرف بقیه درست باشه و نه اینکه نشه چند‌تا بیزینس راه انداخت، بلکه باید صبر کرد تا شرایط یک بیزینس کاملا پایدار بشه و به شرایط ایده‌آل برسه، بعد رفت سراغ کارهای بعدی.

اساساً با تخفیف مخالفم. یعنی اصلاً آدما رو به اشنباه میندازه به نظرم. انگار داشتی یه مبلغی رو به طرف مینداختی، حالا یه بخشیش رو بیخیال شدی!
کل دنیا به این نتیجه رسیده که کالا رو اتیکت بزنه و با قیمت درست، منصفانه و مقطوع بفروشه اما متاسفانه بین ما هنوزم بسیارند آدمایی که منتظرن مشتری بیاد تو و از روی قیافه و تیپ و سوییچ ماشین طرف، قیمت جنسشونو پیدا کنن!
شما نظرت راجع به تخفیف چیه؟