به نظرم گفتن اينكه دقيقا چه تغييراتي در قسمت فروش آهن آنلاين دادم، خيلي مي‌تونه مفيد باشه، ولي شايد شركام زياد علاقه اي نداشته باشن جزيياتش رو منتشر كنم. با اين وجود سعي مي‌كنم طوري تعريف كنم كه هم شركام ناراحت نشن و هم بتونه به شما دوستانم كمك كنه.

معمولا در شركت هايي كه نفرات، جز حقوق ثابت، پورسانت هم مي گيرند و اين پورسانت از مبلغ ثابت مقدارش عموما بيشتر ميشه، مشكل قاپ زدن مشتري توسط همكار وجود داره و تقريبا فروشنده ها با همديگه همكاري خاصي ندارن. من هر ٤ نفر رو يك گروه كردم و گفتم پورسانت تمام اعضاي گروه هم با هم جمع ميشه و طبق ضوابط خاصي، بين اعضا تقسيم ميشه و اصلا اينكه كسي در اون ماه چقدر پورسانت زده مهم نيست.

اين باعث شد كه همه به شدت به هم كمك كنند. چون اگر شما ميفروختي يا همكار بغلي، هيچ فرقي به حال شما نمي‌كرد.

در اقدام بعدي، سيستم آموزشي جالبي راه اندازي كردم كه معروف شد به كلاس‌هاي آخوندي! شبيه به كلاس هاي حوزه هاي علميه كه بسيار جالب و موثر هبود.

كلاس ها بيش تر به شكل ديالوگ بود و همه با هم همفكري و مباحثه مي‌كردند و موضوعاتي كه دوستان فكر مي‌كردند بايد در موردش بيشتر حرف بزنيم، مطرح مي شد و بعد موضوعات مطرح شده، بين همه، از كارمند تا مدير تقسيم مي شد و هر روز صبح يكي، در مورد موضوع خودش بحث رو شروع مي كرد و جلسات مباحثه شكل مي‌گرفت.

اين شيوه،علاوه بر اينكه باعث مي‌شه همه در مورد موضوع مطرح شده، نظرات خودشون رو مطرح کنن و حس تيمي بین اعضاي شركت زیاد بشه، تمريني هم براي سخنراني و تقويت مهارت كلاميه.

آهن آنلاين از ٥ تا كارمند به ٢٠ كارمند رسيده بود و ديگه همکاران در اون ساختمون بازسازي شده خيابون شادمان جا نمي شدن. اون ساختمون بازسازي شده و ساختمون كناريش رو كه بعدا خريديم، كوبونديم و تصميم گرفتيم بسازيم. آهن آنلاين رو هم به ساختمون جديد واقع در ستارخان، خيابان حبيب اله منتقل كرديم.

اين ساختمون رو من و دوستم رضا، ٥ طبقه دو واحدي ساخته بوديم. آهن آنلاين دو واحدش رو خريد و به اون دو واحد كنار هم منتقل شد. الان كه براتون مي‌نويسم بعد از يكسال حدود ٤٥ كارمند داره و ديگه حتا اون دو واحد هم كفاف نفرات رو نميده. چون من خودم دو واحد ديگه هم در همون ساختمون دارم و يكي از واحدهايي كه اجاره داده بودم، مرداد ماه خالي ميشه و قراره كه اون واحد هم به آهن آنلاين اضافه كنيم.

آهن آنلاين كه داستانش از يك زير پله و دوتا كارمند شروع شده بود، الان داره روز به روز بزرگتر مي‌شه. بخش هاي فروش لحظه اي دارن تخصصي تر مي‌شن و ما هم كه هدفمون يك هايپر آهن با تنوع بالا بود، داريم بهش مي‌رسيم.

بخش ورق، تيرآهن، نبشي و ناوداني، ميلگرد، لوله و پروفيل، استيل و… با فروشندگاني حرفه اي و متخصص.

از الان به بعد آهن آنلاين ديگه قصه نيست و داستانش تخصصي مي‌شه و من مورد به مورد براتون تعريف مي‌كنم.

يك روز مجبور می‌شديم پياده بريم خونه، يك روز آبدارچيمون در مترو گير مي كرد. اصلا ديگه كسي نه چيزي می‌خريد نه چيزي ميفروخت! ما هم در مرحله استارت بوديم.

قابل توجه اون هایی كه به هميشه عادت دارن دنبال بهونه بگردن؛ بهونه خوبي بود كه تا آخر عمر بگن سر اين موضوع كاسبي ما خراب شد و الان من به همین خاطر كارمندم يا راننده آژانسم.

ولي ما طبق عادت، كم نياورديم و با اون شرايط خاص و امنيتي ساختيم. خدا رو شكر بالاخره اون قائله ختم شد.

بعد از مدتي كارمند فروش آورديم، پورسانت داديم و فرم درست كرديم. ولي پايان سال اول حدود ١٠ ميليون هم ضرر كرديم. شريكم (بهراد) تصميم گرفت كه دفتر شادمان و مغازه رو تجميع كنه. به همين دليل در زير زمين خونه اي در پامنار، با صاحبخانه صحبت كرديم كه انبارهاي بزرگ رو يكي كنه و اون رو به عنوان دفتر به ما اجاره بده.

حالا يك دفتر ٤٠ متري در زيرزميني در پامنار داشتيم. باوركنين وقتي برق می‌رفت، مثل تاريكخونه مي‌شد. بوي توالت در سالن می‌اومد. يكي دوبار موش توي دفتر گرفتیم.

ما به سختي تونستيم فقط يكي از كارمندان رو راضي كنيم كه از شادمان به اين دفتر ناجور، اون هم در محيط خاص و مردونه پامنار بياد. از همه بدتر، دفترمون در کوچه و پس كوچه بود. ما نياز به استخدام كارمند جديد داشتيم، ولي خيلي سخت يك خانم راضي به كار در همچين شرايط و محيطي مي شد. (دوباره تاكيد ميكنم اين كارها رو شريكم (بهراد) انجام داده و من صرفا مشاوره مي‌دادم).

به هر سختي چند كارمند گرفتيم و سايت رو قويتر كرديم. ليست قيمت هاي بيشتري مي‌گرفتيم و در سايت مي‌زديم. كم كم يک چندتايي مشتري پيدا كرديم.

شخصی رو براي اصلاح سايت به صورت پاره وقت استخدام كرديم و بعد از يكسال يك مقداري سود كرديم و موفق به خريد دفتر ٦٧ متري در همون پامنار ولي طبقه ٣ و ساختماني نوساز شديم.

شريكم از من خواست كه هفته اي ٨ ساعت براي آهن آنلاين وقت بذارم، ولي من ديگه دردسرهام در كياسازه‌ تموم شده بود و شرايطم خیلی خوب بود و به سختي و با پيگيري هاي زياد شريكم، نهايت هفته اي ٤ تا ٥ ساعت به آهن آنلاين مي اومدم.

بعد از اسباب كشي، شرايطمون خيلي بهتر شد. به عبارتي نسبت به اون دخمه ٤٠ متري، خيلي خوب شده بوديم. كارمندهاي فروشمون به سه نفر رسيده بود كه يكي از اونها آبدارچي و تحصيلدارمون بود كه كارمند فروشمون شده بود؛ نیما. جوون متولد 70 که شاید باورتون نشه اما الان مدیر تامین آهن آنلاین فعلیه و دست راست من تو بازرگانی عریض و طویل آهن آنلاین.

خلاصه؛ چند ماهي با اين شرايط جديد كار كرديم. بهراد خيلي تلاش مي‌كرد كه من وقت بيشتري در آهن آنلاين بگذرونم. ولي براي من به صرفه نبود. حال سوار مترو شدن هم نداشتم. با ماشين هم كه چون اونجا وسط طرح ترافيك بود، نمي شد رفت.

يك روز بهراد به من گفت سود كياسازه سالي چقدره؟ من گفتم ٥٠٠ ميليون. گفت اگر آهن انلاين سود بيشتري بده زمان بيشتري براش مي‌گذاري؟ گفتم بله.

فرداي اون روز مستندات آورد كه سود آهن انلاين تا به امروز ٥١٨ ميليون تومن بوده، ولي چند مشكل اساسي وجود داشت…

ادامه دارد…