فیلم | به من چه؟
به اعتقاد من یک کاسب، یک بیزینسمن هیچ مسئولیت در قبال امور فرهنگی اجتماعی نداره.
شما اگر نظر دیگری دارید بفرمایید.

به اعتقاد من یک کاسب، یک بیزینسمن هیچ مسئولیت در قبال امور فرهنگی اجتماعی نداره.
شما اگر نظر دیگری دارید بفرمایید.
دوستانی که من رو بیشتر میشناسند، میدونند که اساساً نمیتونم یک جا بایستم. صبر و تحمل ندارم، دقتام فاجعه و حوصلهام افتضاح!
همه کارهایی رو هم که راهانداختم، سپردم به دوستان دیگری که هدایت کنند.
باید پذیرفت که آدمها در کنار نقاط قوتشون، نقاط ضعفی دارند که باید اونها رو بشناسند و از دیگران کمک بگیرند.
بزرگترین نقطه قوت و ضعف خودتون رو میدونید؟ میتونید تو کامنت ها بنویسید.
یکی از خصایص صاحبان کسب و کار، توانایی مقابله با احساسات و اتخاذ تصمیمات اما منطقی برحسب ملاحظات و منافع جمعی بیزینس هست.
با یادآوری یه روند 60 ساله، به همه دوستان صاحب کسبوکار هشدار میدم که گذشت اون دورانی که بقیه کار میکردند و شما سود روی سود میذاشتی و لذت میبردی!
فاصله کارفرما و کارمند روز به روز کمتر و کمتر میشه و نسبت تقسیم سود عادلانهتر، پس قبل از اینکه همکاران درجه یکتون رو از دست بدید، این واقعیت رو بپذیرید و متناسب با شرایط اقدام کنید.
کیا این واقعیت رو هنوز قبول ندارند؟
ذوقی که تو این تصاویر دارم، شاید تو هیچ یک از تصاویری که اینجا منتشر کردم، نداشته باشم.
فکر کنم این دفعه طولانی ترین بازه زمانی دوری از آهن آنلاین و ایران و تهران عزیز رو از سر گذروندم.
کوتاه سخن اینکه، هیچ جا خونه خود آدم نمیشه.
یعنی اگه میخوای اندازه همه آدما کار کنی و آخر هفتهام تعطیلات بری خوش بگذرونی، خیالت رو راحت کنم، نه موفق میشی، نه پولدار!
بهتره بگم اون موقعی که اوضاع انقدر خراب نبود، اینجوری هیچی نمیشدی، وای به حال الان که باید اندازه سه نفر کار کنی که بشی یه آدم معمولی…
عذرمیخوام، ولی واژه بهتری نتونستم براش انتخاب کنم.
از قدیم گفتن: معما چو حل گشت، آسان شود. دیدید بعضیها همچین که تکلیف داستان روشن میشه، چطور صاحب نظری و ادعای تشخیص میکنند؟
طرف پولش رو رفته فلان جا سرمایهگذاری کرده، بعد از 6 ماه میاد میگرده بیشترین سود بازار رو نشون میکنه و با سود خودش مقایسه میکنه! که ای دل غافل، اگر اینجا سرمایه گذاری کرده بودم چهها که نشده بود!
اگر شما هم اطرافتون دارید از این آدما، براش بفرستید.
به نظرتون احتمال خوردن یه شهاب سنگ کنار پاتون بیشتره یا بردن بلیط بخت آزمایی یا همون لاتاری؟
شاید باورش سخت باشه اما بر اساس محاسبات صورت گرفته، احتمال اینکه برخورد شهاب سنگ رو تجربه کنید به مراتب بیشتره!
اما به نظرتون چی باعث میشه که بلیطهای بختآزمایی این همه طرفدار داشته باشند؟
سوال بعدی اینکه به نظرتون چه افرادی معمولاً خریدار این لاتاریها هستند؟
جواب هر دو سوال بسیار سادهست. اولی به این خاطره که شخص برنده سوژه رسانهها میشه و در مرکز توجه قرار میگیره و پاسخ سوال دوم اشخاصی هستند هیچ امیدی برای رسیدن به ثروت از هیچ طریقی در زندگیشون متصور نیستند.
جالبه که بدونید قصههای معروف موفقیت افراد مشهور هم از جنس خاطرات برندگان لاتاریه. یعنی هزاران نفر در این مسیر شکست خودهاند و کسانی هوادار این قصهها هستند که بی هیچ تلاشی در آرزوی خوشبختی، موفقیت رو تصور میکنند.
تصور اینکه رابطه و زدوبند فقط مخصوص کشورهای شرقی یا جهانسومه، یک تصور کاملاً اشتباه و بیپایه و اساسه. حتی در آمریکا از یک حدی به بعد، رابطهها و به اصطلاح کانکشن افراد کارها رو پیش میبره.
اینکه فکر کنید هر کسی میتونه وارد این بازی بشه هم خطاست. چرا که روابط موثر مختص افراد و کمپانیهای بسیار بزرگه.
تصورتون با این واقعیت چقدر فاصله داشت؟
روابط چقدر در مسیر زندگی شما ایفای نقش کرده؟
راهانداختن شرکت مثل ساختن برج میمونه..